اخساف

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) نابینا شدن. کور شدن. || خسیف یافتن چاه را(1).
(1) - خسیف، چاه بسیارآب است در زمین سنگناک که آب آن منقطع نشود.