«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) بوی. بوی خوش. (مهذب الاسماء). اَرَج. اریجه. ج، اراییج. || داروی خوشبوی که در طعام کنند. (آنندراج). || هر چیز بویا.
