استا

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (اِخ) نام قریه ای از قرای سمرقند. (جهانگیری). و منسوب به آنجا را استائی خوانند. (برهان) (سروری) (مراصد الاطلاع).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر