«لغت نامه دهخدا»
[اَ عَ] (اِخ) ابن سهل، مکنی بابی امامه. یکی از صحابه. وی نوادهء دختری اسعدبن زراره است. دو سال پیش از رحلت رسول اکرم (ص) در مدینهء منوره تولّد یافت. پیغمبر وی را بنام جدش موسوم ساخت. و با این وصف بصحبت آن حضرت نایل نشد و فقط احادیث و اخباری را که از اصحاب کبار شنیده نقل و روایت کرده است. (قاموس الاعلام ترکی).