اسلیگو

«لغت نامه دهخدا»

[اِ گُ] (اِخ)(1) سلایگو. شهری در مملکت آزاد ایرلند (کَنُت(2))، بندری در ساحل اقیانوس اطلس، دارای 11500 سکنه، و آن کرسی کنت نشینی است بهمین نام که دارای 72000 سکنه است.
(1) - Sligo.
(2) - Connaught.