«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع ص، اِ) جِ سناط، بمعنی کوسه که او را ریش نباشد، یا مرد سبک ریش در رخسار، یا آنکه ریش بر زنخ او باشد نه بر عارض.
