هم آگوش

«لغت نامه دهخدا»

[هَ] (ص مرکب) هم آغوش. نزدیک. همدم.
- هم آگوش دل؛ دو تن که دلشان به یکدیگر نزدیک است :
زین دو هم آگوش دل آمد پدید
آن خلفی کاو به خلافت رسید.نظامی.