همایون پیکر

«لغت نامه دهخدا»

[هُ یومْ پَ / پِ کَ] (ص مرکب) دارای پیکر زیبا و باشکوه. خوش اندام :
همایون پیکری نغز و خردمند
فرستاده به من دارای دربند.نظامی.