«لغت نامه دهخدا»
[هُ سَ ری رَ] (ص مرکب) دارای درون همایون. دارای سعهء صدر. بزرگ اندیشه. بلندنظر : اگر در محامد اخلاق و مآثر اعراق این پادشاه میمون سیرت و همایون سریرت خوض افتد، ابتدا به انتهای آن نرسد. (سندبادنامه).