هم تخت

«لغت نامه دهخدا»

[هَ تَ] (ص مرکب) دو کس که بر یک تخت نشینند. هم نشین، و ظاهراً همسر :
دو صاحب تاج را هم تخت کردند
در گنبد بر ایشان سخت کردند.نظامی.
|| مانند. نظیر :
کو یکی سلطان در این ایوان که او هم تخت توست
کو یکی رستم در این میدان که او همتای تو؟
سنائی.