«لغت نامه دهخدا»
[هَ رَ شُ دَ / دِ] (اِ مرکب) اسبی که داخل در پنج سالگی شده و همهء دندانهایش برآمده باشد، و به جای فا، واو هم گفته اند که همروشده باشد، و به عربی قارح خوانند. (برهان).