هم سفت

«لغت نامه دهخدا»

[هَ سُ] (ص مرکب) همدوش. (یادداشت مؤلف) :
زنده مر خلق راست راهنمای
مرده هم سفت سید بشر است.
؟ (از المعجم شمس قیس).