هیچ وقت

«لغت نامه دهخدا»

[وَ] (ق مرکب) هرگز. هیچ گاه :
چو من دستگه داشتم هیچ وقت
زبان مرا عادت «نه» نبود.
مسعودسعد (دیوان ص123).
ای بزرگی که مثل تو ننمود
هیچ وقتی سپهر آینه وار.مسعودسعد.