«لغت نامه دهخدا»
[اَ دَ] (ع ص) بلیغ. کام گشاده. (منتهی الارب). فراخ گوشهءدهن. (مهذب الاسماء). فراخ گوشهءدهان. (تاج المصادر). فراخ دهن. مؤنث: شَدْقاء. ج، اشدقاء. (مهذب الاسماء).
