اشصاء

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) اشصاء بصر؛ واکردن چشم و برداشتن آنرا. (از منتهی الارب). اشصی بصره اشصاءً؛ اشخصه. (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر