اشصاص

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) بازداشتن کسی را. (منتهی الارب). منع کردن کسی را. (از اقرب الموارد). || دور شدن. (منتهی الارب). اَشَصَّ فلان؛ اَبعد. (اقرب الموارد). || کم شدن شیر شتر و گوسفند. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر