«لغت نامه دهخدا»
[اَ نی یو] (اِخ) جِ اشغانی (در حالت رفع). معرب اشکانیان. رجوع به اشکانیان و تاریخ ایران باستان ج 3 ص 2568 و 2567 و 2550 شود.
