اشک داودی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کِ وو] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) همان بکاء و گریهء حضرت داود علی نبینا و علیه الصلوه و السلام که از خوف زلتی که از آن حضرت به ظهور آمده می باشد :
قدحهای چون اشک داودی از می
پریخانه های سلیمان نماید.
خاقانی.
و از این بیت خاقانی اشک سفید فهمیده میشود، چه اشک شور که از غم ریخته میشود، سفید میباشد. (آنندراج). || اشک گلگون. (رشیدی) (آنندراج). || گریهء بسیار. (رشیدی). و رجوع به اشک شود.