اشکریه

«لغت نامه دهخدا»

[اِ کَ یَ] (معرب، اِ) (از اسپانیولی اسکریا(1)) مادهء زجاجی که در کف فلزات مذاب یافت میشود. کف. خبث. زبد. و یعرف بالاشکریه خبث الحدید. (از دزی ج 1 ص 25).
(1) - Escoria.