اشکش

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کَ / اِ کَ] (اِخ)(1) (در شاهنامه) نام یک از پهلوانان ایرانی در زمان کیخسرو. و رجوع به اشکس شود.
(1) - بعضی این نام را نمایندهء اشک (ارشک مؤسس سلسلهء اشکانی) در شاهنامه دانند. (حاشیهء برهان چ معین).