اشک شور

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) اشک تلخ. اشک نیم شور. اشک غم :
ز اشک نیم شور حسرت آلود
نمک گیر مذاق دیده محمود.
زلالی (از آنندراج).
و رجوع به اشک تلخ شود.