«لغت نامه دهخدا»
[اُ هَ / هِ] (اِ) فواق بعربی. (شعوری ج 1 ص 148). آروغ و فواق و آنرا اشکهه نیز گویند. (ناظم الاطباء). و رجوع به اشکهه شود. || آه. (آنندراج).
