اشنو

«لغت نامه دهخدا»

[اُ] (اِخ)(1) نام شهری در آذربایجان است که امروز بنام اشنویه معروفست: و سلماس و اورمیه و اشنو را(2) بدیشان داد. (تاریخ جهانگشای جوینی چ لیدن ج2 ص160). و زمستان سنهء ثمان و عشرین و ستمائه (628 ه . ق.) در ارمیه و اشنو مقام ساخت. (همان ص184). رجوع به تاریخ مغول اقبال ص121 و مجمل التواریخ گلستانه ص 346، و اشنویه و اشنه شود.
(1) - Ouchnou. (2) - ن ل: اشنوه راه. اشنور را. اشهو را.