اشو

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ص)(1) بلغت زند و پازند بمعنی بهشتی باشد که در مقابل دوزخی است. (برهان). بلغت ژند و پاژند بمعنی بهشتی آمده. (انجمن آرای ناصری). بمعنی بهشتی باشد در لغت ژند و پاژند بمقابل دوزخی. (شعوری ج 1 ص126). بلغت ژند و پاژند بمعنی بهشتی آمده که مقابل دوزخی است، زرتشت بهرام گفته :
هزاران درود و هزاران دعای
بر آن ارجمندی اشو پاک رای.(از آنندراج).
بلغت زند و پازند بهشتی در مقابل دوزخی. پاک و مقدس. (ناظم الاطباء). مقدس و پاک. (فرهنگ نظام). || آتش شعله ناک. (مؤید الفضلاء).
(1) - از ریشهء asha اوستایی بمعنی راستی و ashvanیعنی مقدس، در پهلوی ahru بدین معنی آمده. (از حاشیهء برهان چ معین).