اشنیکوپ

«لغت نامه دهخدا»

[اِ کُپْ] (اِخ)(1) (قلهء مستور از برف) نام کوهی است از سلسله جبال سودت در آلمان که در سیلزیاو در حدود چهستان (بوهِم) واقع گشته است و مرتفعترین کوه از جبال واقع در شمال دانوب میباشد و 1686 گز ارتفاع دارد. (از قاموس الاعلام).
(1) - Schneeckopp.