اشوایدنیتس

«لغت نامه دهخدا»

[اِشْ] (اِخ)(1) اشوایدنیچ. قصبه ایست در سیلزی پروس که بر نهر والستریتس در 55 هزارگزی جنوب غربی برسلاو واقع است. یک کلیسیای بزرگ و کارخانه های گوناگون دارد. در قدیم مرکز دوک نشین مستقلی بوده و در برخی از جنگها هنگام محاصره مقاومت کرده است. (از قاموس الاعلام ترکی).
(1) - Schweidnitz.