«لغت نامه دهخدا»
[اَشْ] (ع اِ) جِ شَول. (منتهی الارب). جِ شَول (بالفتح)، بمعنی آب اندک و باقیمانده در بن مشک و مرد چالاک در هر کار. (آنندراج). || ججِ شائِلَه (برخلاف قیاس). (منتهی الارب).