اشویتز

«لغت نامه دهخدا»

[اِشْ] (اِخ)(1) اشویز(2). نام قصبه ایست در سویس که در 105 هزارگزی مشرق برن واقع است. قصبهء مزبور نزدیک دریاچهء کوچکی در دامنهء کوه متین است که بعلت سبزه زارها و چمنهای خرم و باصفا از مناظر زیبای طبیعت بشمار می رود. با اینکه شهرک یادکرده در آغاز تشکیل کشور سویس مرکزیت داشت ولی بصورت شهر بزرگی درنیامد بلکه میتوان آنرا دهکده ای بزرگ یا شهرکی بشمار آورد.
(1) - Schwiz.
(2) - Schwyz.