اشی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِخ)(1) کلمهء اوستایی بمعنی فرشتهء توانگری و نمایندهء بخشایش ایزدی. (از فرهنگ ایران باستان ص101 و 102 و 245). و رجوع به یشتها ج 2 ص 179 و 185 و فهرست لغات ج 1 همان کتاب شود.
(1) - Ashi.