«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ترکی، ص مرکب، اِ مرکب) اِشیک آقاسی. ایشیک آقاسی. درجه ای در ادارات بود و بر آن کس اطلاق میشد که به کارهای بیرون از دیوان میپرداخت، و نام کسانی هم بود. و رجوع به ایشیک آقاسی و آقاسی شود.