«لغت نامه دهخدا»
[اَ بِ رَ یِ بَ قَ رَ] (اِخ) گروهی از صحابه که بجای سورهء قل هوالله پس از حمد، سورهء بقره را در نماز میخواندند: و قد طرح غمده ینادی: یا اصحاب سوره البقره. (امتاع الاسماع ج 1 ص408).