اصحاب شقاوت

«لغت نامه دهخدا»

[اَ بِ شَ وَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) اصحاب الشقاوه. تیره بختان. بیچارگان. گناهکاران. رجوع به حکمت اشراق چ کربن ص230 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر