«لغت نامه دهخدا»
[اَ بِ عُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) اصحاب العروج. در تداول تصوف و حکمت اشراق بر گروهی اطلاق میشود که در پرتو ریاضت و تهذیب نفس گاه روان آنان از بدن و ماده منسلخ میشود و به عالم ارواح و مجردات عروج میکند. رجوع به حکمت اشراق چ کربن ص213 شود.