«لغت نامه دهخدا»
[اَ بِ مُ عَمْ مَ] (اِخ)معمریه. پیروان معمربن عباد سلمی بودند و معمر از بزرگترین قدریه بود. رجوع به معمریه و ملل و نحل شهرستانی چ مطبعهء حجازی قاهره ج1 ص89 شود.