اضرع

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رُ] (ع اِ) جِ ضِرْع. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).(1) رجوع به ضرع شود.
(1) - در اقرب الموارد جِ ضِرْع، ضُروع است.