اضرع

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رَ] (ع ص) ضارع. ضعیف و لاغر و صغیر از هر چیز و بقولی کم سن. و رجوع به ضارع و ضراعت شود. (از اقرب الموارد) :
اذا اعترض الخابور دون جیادنا
رعا فخذ ابن اللئیمه اضرع.بحتری.