اطلس

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لَ] (اِخ) در میتولژی یونانیان نام یکی از گروه جباران(1) است که با خدایان نافرمانی آغاز کردند، آنگاه خدایان اطلس را بدان کیفر دادند که آسمان را بر سر و شانه های خویش حمل کند و پرسیوس(2) را بر وی رحمت آمد و او را بکوههایی انتقال داد و کوههای مزبور همان جبال اطلس است که بدین سبب بنام وی خوانده شده است. و در قرن 16 م. که در اروپا کتب جغرافیا با نقشه انتشار یافت صورت اطلس را بر پشت جلد کتب مزبور ترسیم کردند در حالی که کرهء زمین را حمل میکند و از آن پس کتب مشتمل بر نقشهء جغرافیا را اطلس خواندند. رجوع به الموسوعه و اعلام المنجد شود.
(1) - Titan.
(2) - Persee.