اظافیر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع اِ) ججِ ظُفر و ظُفُر. (متن اللغه). جِ ظُفر و ظُفُر و ظِفر شذوذاً، بمعنی ناخن. (آنندراج). ناخنها. جِ ظفر(1) و اظفور. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب). رجوع به ظُفر و ظُفُر و ظِفر و اظفار و اظفور شود.
(1) - بضم ظ و ف و کسر ظ.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر