اظلم

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لَ] (اِخ) کوهی است. (آنندراج). کوهی است بزمین بنی سلیم. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). کوهی است بزمین بنی سلیم بحجاز و ابن بری این بیت را برای ابو و جزه انشاد کرده است:
یزیف یمانیه لاجزاع بیشه
و یعلو شآمیه شروری و اظلما.
یاقوت گوید و ابن سکیت بدین معنی گفتهء کثیر را تفسیر کرده است:
سقی الکدر فاللعباء فالبرق فالحمی
فلوذ الحصی من تغلمین فاظلما.
(از تاج العروس). و رجوع به معجم البلدان و مراصد شود.