«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ ظِم ء، آرزومندی. || مدت میان دو نوبت آب خوردن شتر. || مدت میان دو بار آوردن شتران بر آبخور. || تشنگی. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء)(1). صاحب اقرب الموارد نیز فرقی میان ظِمْء و ظَمْء قائل شده و کلمهء اَظماء را جمع ظِمْء دانسته است. رجوع به متن مزبور شود. (1) - در متن اللغه اَظماء جِ ظِمْء بمعانی مذکور آمده و ظَم ء بمعانی دیگری است. رجوع به ظَم ء و ظِم ء شود.