اظناء

«لغت نامه دهخدا»

[اَ ظِنْ نا] (ع ص، اِ) جِ ظنین. (از اقرب الموارد) (دستوراللغه)(1). رجوع به ظنین شود.
(1) - تنها در ناظم الاطباء جمع کلمه، اظنه آمده است. رجوع به اظنه شود.