اعاقه

«لغت نامه دهخدا»

[اِ قَ] (ع مص) سپری شدن: اعوق بی الدابه و الزاد اعاقهً؛ سپری شد. (منتهی الارب)(1). رجوع به اعواق شود.
(1) - در اقرب الموارد و متن اللغه در ذیل اعواق آمده است.