اعتبار بردن

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ بُ دَ] (مص مرکب)ارزش و قدر چیزی را پایمال کردن. بی اعتبار ساختن :
صورت پرستی از خلق برد اعتبار معنی
هرچند کعبه سنگ است تسکین برهمن کو.
بیدل عظیم آبادی (از ارمغان آصفی).