اعیب

«لغت نامه دهخدا»

[اُ یَ] (اِخ) موضعی است به یمن. و هو فُعَیل یا افعل. (منتهی الارب). یاقوت آرد: از ابوالحسین بن زنجی از نحویان بصره نقل است که در زبان عرب کلمه ای بر وزن فُعیَل نیست بجز «اعیب» و آن نام موضعی است به یمن. و بعقیدهء من [ یاقوت ] تصحیفی روی داده و بر وی اشتباه شده است و معروف بر این وزن کلمهء «عُلیَب» است که موضعی است در راه یمن. و ذکر آن در بیت زیر از ابودَهبل آمده است:
فما ذرّ قرن الشمس حتی تبیّنت
بعلیب نخلا مشرفاً و مخیّما.
(از معجم البلدان).