«لغت نامه دهخدا»
[اُ عَ رِ] (ع اِ) جِ اُعَیرِج، بمعنی مار خبیث که رقیه نپذیرد و مانند افعی برجهد. (آنندراج) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). رجوع به اعیرج شود.
