اعیش

«لغت نامه دهخدا»

[اَ یَ] (ع ص، اِ) شتر سفید که اندک مایه سرخی دارد. ج، عیش. انثی، عیشاء. (مهذب الاسماء نسخهء خطی). ظاهراً مصحف عیس با سین مضرس است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر