«لغت نامه دهخدا»
[اِ نَ] (ع مص) فروگرفتن ابر همهء آسمان را. (آنندراج) (ناظم الاطباء): اغان الغیم السماء؛ فروگرفت ابر همهء آسمان را. (منتهی الارب). پوشانیدن ابر آسمان را: اغان الغین (لغه فی الغیم) السماء؛ البسها. (از اقرب الموارد). || پوشیدن. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (آنندراج). || فروگرفتن شهوت دل را. (ناظم الاطباء). اغیان (بدون اعلال). (منتهی الارب): اغین علی قلبه (مجهولاً) اغیانا؛ تغشته الشهوه. و منه: «انه لیغان علی قلبی حتی استغفرالله فی القوم سبعین مره». (از اقرب الموارد). || پراکنده خاطر کردن وام کسی را. (ناظم الاطباء). اغیان (بدون اعلال). (منتهی الارب). و رجوع به اغیان شود.