«لغت نامه دهخدا»
[اَ بَ] (ع ص) خاکستری رنگ یعنی سفیدی که در آن تیرگی باشد. یقال: «ذئب اغبس». ج، غُبس. (از اقرب الموارد). گرگ خاکسترگون. (آنندراج). ذئب اغبس؛ گرگ خاکسترگون. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || اسب سمند. (آنندراج): ورد اغبس؛ اسب سمند. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). الورد الاغبس؛ از اسبان آن است که فارسیان آنرا سمند خوانند. (از اقرب الموارد).