افاک

«لغت نامه دهخدا»

[اَفْ فا] (ع ص) دروغگو. (آنندراج) (ناظم الاطباء). اَفیک. دروغگو. (منتهی الارب). سخت دروغ زن. (مهذب الاسماء نسخهء خطی). کذّاب. دروغزن. دروغگوی. کاذب. (یادداشت بخط مؤلف). «تنزل علی کل افاک اثیم». (قرآن 26/222).