افتان

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) بشگفت آوردن چیزی کسی را. || در فتنه انداختن. (منتهی الارب) (آنندراج). بفتنه افکندن. (المصادر زوزنی) (تاج المصادر بیهقی). || ربودن زن دل را. (منتهی الارب) (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر